بررسی اثر محدودیت برق و گاز بر استمرار تولید و ضرورت توسعه نیروگاههای خودتأمین و تجدیدپذیر.
ناترازی برق و گاز برای صنایع لامرد یک مسئله فصلی و جدا از برنامه توسعه نیست؛ محدودیت انرژی مستقیماً بر ظرفیت تولید، عمر تجهیزات، تعهدات صادراتی و هزینه تمامشده اثر میگذارد. سیمان و آلومینیوم هر دو فرایندهای پیوسته دارند و توقف ناگهانی در آنها میتواند خسارت فنی و مالی ایجاد کند.
گزارشهای صنعتی نشان میدهد اتکا به شبکه سراسری بدون قراردادهای پایدار و ظرفیت پشتیبان، ریسک سرمایهگذاری را افزایش میدهد. در مقابل، نیروگاه خودتأمین، انرژی خورشیدی و بازیافت حرارت اتلافی میتوانند بخشی از این ریسک را کاهش دهند.
مسیر سیاستی پیشنهادی
اولویت نخست باید انتشار تراز واقعی مصرف و ظرفیت برق و گاز هر واحد باشد. پس از آن، پروژههای خودتأمین باید بر اساس هزینه، زمان اجرا و اثر محیطزیستی رتبهبندی شوند.
راهحل پایدار فقط افزایش تولید انرژی نیست؛ بهینهسازی فرایند، تعمیرات پیشگیرانه، زمانبندی بار و قراردادهای شفاف خرید برق نیز باید همزمان اجرا شوند.